نسل سوخته /دهه پنجاه/

پوچم

هیچم

پوچ ازهیچم

گناه ناکرده مارا ببخش بردیده گان خشکیده از اضطراب ما

وپوچی وهیچی این نسل سوخته را دوام بیاور

خنده هامان گوشه گنجه بی کلید

لحظه هامان خاک خورده درپستوی بی عبور

اما هنوز

پوچیم

هیچیم

پر از پوچ از هیچیم

وما  در پیله انزوای خویش می پوسیم

/ 2 نظر / 14 بازدید
مریم

هر چه از نسل ما بگوییم کمک گفته ایم..........

behdone

وبلاگتون بسیار عالیه ولی ای کاش می نوشتید این شعرها از کیست..