دوسه منزل مانده 

تا ابد راهی نیست .سکوتم را همراهی کن

وخیال ناشدنی احساس مرا

پی دلداری وتیمار اقاقی های بارور جویا شو

سکوتم را بشکن باهر انچه دوست میداری حتی قطره اشکی

ودلم را در نی لبکی چوبین بنواز ارام   ارام

شاید این رهرو   بی سرانجام را

به دیار خاموشی ره ندهند

وبمانم تنها .

سکوتم را نشکن