وعده گاهی ست نیاز بین بودن ونبودن

لحظه هارا شماره میکنیم

یکی برای خواب یکی برای بیداری

اما چه کسی این فقس کهنه بودن را در مجالی اندک به نگاه باغ مهمان خواهد کرد

اما چه شبی خواب غفلت زده مارا

در کابوس بیداری رها خواهد کرد

وعده گاه را کنار این همه بیداد وستم  چه کسی باد به خواهش خواهد راند

چه کسی ؟!.