کاشکی برلب توصحبت اغیارنبود

کاشکی بر مژه ات پرده پندار نبود

کاشکی بادل من سخت نمیگشتی تو

کاشکی در طلبت این غم تبدارنبود

کاشکی عاشقی وزهدی واین رندیها

اتشی بود ولی در خانه خمار نبود

کاشکی آن همه وعده که میدادی تو

این همه قلب منو قلب توبیکار نبود

کاشکی باز زهجرغمت ای مایه ناز

رام میگشت دلم وعاشق بیمار نبود