روستای خفقان زده را ،دلهره و تشویش

آبستن کرده ،

لحظه های درد و انتظار کالبدش را   در  هم   می فشارد .

دندان بر  هم  می ساید     تو هم   و دلتنگی .

زمانی می گذرد .......

باهجوم  فواره های  خاکی همراه باد

به پا خواهد ایستاد  کودک  نو پای پر از امید

و   آزادی   را در پنجه  کوچک  خود  می فشارد

وحیات  ما   شکل  خواهد  گرفت .