یلدا،

امدنت را به فال نیک خواهم گرفت

باشد که از پی تو بیدار شویم وانجماد  لحظه های خاکستری مان

به اتمام برسد.ولختی دیگر کوچ کلاغان آلوده را نظاره کنیم.

یلدا،

شب بی انتهایم باش و راه پرخطرم را با فانوس امیدو اضطراب روشن کن .

کجایند شهابهای سنگی بی مدار آسمان ،تا با اشاره کودکان مبهوت،

حضور روشن ستارگان رااحساس کنیم .یلدا دلم رهایی می خواهد

بی هیچ چشم داشتی .

غرش ابرهای زمستانی را ارمغان ریزش باران پاک کن .تا وجود خسته وآزرده ما را 

غسل دهد. وبدانیم انسانیت کمترین بهایی ست که باید پرداخت ،

در این روزهای سنگین وشبهای  بی روح .

بلدا دعاهایمان را استجابت کن پیش از آن که خاموش شویم.

زایشت مبارک باد.و قدمت پایدار